Θα το πάρει το Όσκαρ Α΄ανδρικού ρόλου, για την πληθωρική και δυναμική του ερμηνεία ως Μάρτι Μάουζερ o Τimothee Chalamet στην ταινία Marty Supreme? Πήρε βέβαια τη Σφαίρα Α’ ανδρικού ρόλου για Drama movie και ακούγεται παντού ότι θα πάρει και το αγαλματίδιο αλλά μεταξύ μας έχασε σε όλες τις άλλες βραβεύσεις τους τελευταίους μήνες και έπεσε και σε στοιχηματικές εταιρείες στην δεύτερη θέση πριν μερικές μέρες.

Λέτε να το χάσει από τον Michael Β. Jordan του Sinners ή από Robson Andrade του Τhe Secret Agent, o οποίος έχει κλέψει τους τελευταίους μήνες την παράσταση (δεν την είδα ακόμα την ταινία).

Δεν ξέρω τελικά αν το πάρει ο Chalamet και πιστεύω επίσης ότι δεν θα το πάρει ούτε ο Di Caprio για το One Battle After Another αν και είναι και οι 2 πολύ καλοί στους τελείως διαφορετικούς ρόλους τους. Βέβαια τελευταία ο Chalamet έκανε πολύ περίεργες δηλώσεις για τις παραστάσεις στις Όπερες και σε Μπαλέτα. Τα θεωρεί αδιάφορα και ότι δεν θα έπαιζε ποτέ. Άκυρη δήλωση για έναν καλλιτέχνη, τόσο νεαρό και επίσης μερικές μέρες πριν πάρει όπως λένε το Oscar.

Δεν θα πω πολλά γιατί δεν μου ενθουσίασε η ταινία, την είδα με ευχαρίστηση, δεν με κούρασε, είχε πολύ καλή σκηνοθεσία,με γρήγορη ροή αν και έκανε μια μικροκοιλιά προς το τέλος, με πολύ καλές, καλοδουλεμένες ερμηνείες από ολους αλλά με ένα σενάριο κάπως αδιάφορο αν και με στοιχεία βιογραφίας, Βέβαια ο Chalamet φαίνεται πόσο πολύ δούλεψε τον ρόλο του και πραγματικά είναι καλός ηθοποιός αλλά όχι για το Oscar σε αυτήν την ταινία.

Σας είπα ότι μετά από καιρό θα δείτε και την Gwyneth Paltrow σε έναν δευτερογωνιστικό ρόλο που δεν της πήγαινε ιδιαίτερα.

Aν πάρει η ταινία Oscar πιστεύω θα πάει κάποιο τεχνικό βραβείο και λογικά του Α΄ Ανδρικού και όχι το καλύτερης ταινίας ή σκηνοθεσίας.

Story

Ένας υπάλληλος υποδηματοπωλείου που προσπαθεί να επιβιώσει στη Νέα Υόρκη του 1952 δεν είναι ευχαριστημένος με τα επαγγελματικά του και νιώθει ότι είναι προορισμένος για μεγαλύτερα επιτεύγματα, προσπαθεί να πείσει και τους γύρω του γι’ αυτό και φυσικά επιστρατεύει κάθε τρόπο για να το κάνει. Παρατάει την κοπέλα του, την οποία αφήνει και πιθανόν έγκυο (μην σας πω και όλη την ταινία), κλέβει τον θείο του και φεύγει για το Λονδίνο για ένα κορυφαίο διεθνές τουρνουά επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ πονγκ), πεπεισμένος πως θα το κερδίσει. Θεωρεί ότι είναι ο καλύτερος και μέσα στην προσπάθεια του να ανεβεί οικονομικά και επαγγελματικά με κάθε τρόπο παράλληλα η ταινία μας δείχνει απαγωγές, εμπρησμούς, καταδιώξεις, κλοπές, πολύ πινγκ πονγκ, θρίαμβο, ήττες, φασαρίες, σεξ μέχρι την τελική του επιστροφή στην πόλη απ’ όπου ξεκίνησε.

Για να δούμε, θα πάρει αύριο στα Οscar. Να τα χαρείτε αν τα δείτε τα Οscar.

Εμένα η αγαπημένη μου ταινία για φέτος είναι το υπέροχο Hamnet. Tα σχόλια μου για το Hamnet, εδώ.

Trailer

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2025, Drama, Epic Drama, Dark Comedy, Biography, IMDb 7.8/10

H βαθμολογία μου: 7/10

#martysupreme

Το Ηamnet της Chloe Zhao σε παραγωγή Steven Spielberg είναι η αγαπημένη μου ταινία της φετινής απονομής των Oscar. Η ταινία που θέλω να πάρει το αγαλματίδιο για Best Movie αν και μετά τα Bafta πιστεύω ότι θα το πάρει το One Battle after Another. Eπίσης, μια ωραία ταινία.

Η ταινία σίγουρα θα πάρει Oscar Α΄ γυναικείου ρόλου για την υπέροχη Jessie Buckley που έχει σαρώσει τα βραβεία και της αξίζει. Με σόκαρε η ερμηνεία της. Τόσο αληθινή, τόσο δυνατή, τόσο εσωτερική και παράλληλα έντονη.

Είναι μια πολύ καλή ταινία όχι επειδή σου προκαλεί κλάμα και ειδικά στο φινάλε, αλλά επειδή είναι μια άρτια ταινία. Μια ταινία με σφαίρα καλύτερης δραματικής ταινίας , με υποψηφιότητα σε σχεδόν όλες τις βραβεύσεις και τέλος με την πρωταγωνίστρια να σε συγκινεί από την αρχή ως το λυτρωτικό φινάλε με την εξαιρετική ιδιαίτερη ερμηνεία της. Φυσικά την παράσταση μαζί της κλέβει ο «γιος της» στην ταινία, ο γλυκύτατος James Lintern. Πάντα εντυπωσιάζομαι με τα παιδιά ακόμα πιο πολύ από τους ενήλικες ηθοποιούς όταν παίζουν καλά.

Δεν φαντάζεστε βλέμμα στο φινάλε της ταινίας του μικρού.

Τι ωραία δέσιμο οι χαρακτήρες όλοι μεταξύ τους και πόσο με μετέφεραν εκεί στο 1500 όπου και διαδραματίζεται. Βασισμένο στο βιβλίο της Maggie O’ Farrell και φυσικά της ιστορίας του Hamlet του γιου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ αλλά και γενικά στο πως ο Βρετανός συγγραφέας εμπνεύστηκε ένα από τα διασημότερα και πιο συγκινητικά του έργα. Bέβαια έχει και φανταστικά στοιχεία και δεν βασίζεται μόνο σε πραγματικά γεγονότα.

Το ξέρετε ότι η ταινία περιλαμβάνει ένα κομμάτι της ζωης του Σαίξπηρ? Εγώ είχα δει το trailer αλλά δεν το ήξερα από την αρχή, ότι η ταινία Hamnet βασίζεται στον πραγματικό Hamlet, γιο του βρετανού συγγραφέα. Sorry για το spoiler, αλλά πραγματικά παθαίνεις ένα κάποιο σοκ εκεί κάπου στην μέση της ταινίας αν δεν το ξέρεις.

Αρνητικά δεν έχω, μόνο λίγο κάποια στιγμή είναι κάπως αργή η ρόη της ταινίας χωρίς να είναι βαρετή.

Story

Ο δάσκαλος λατινικών στο Stratford της Αγγλίας και γιος ενός γαντοποιού που τον χτυπούσε ακόμη και ως ενήλικα, είναι στην πραγματικότητα ο Σαίξπηρ. Στο δάσος της κωμόπολης που κατοικεί, κρύβεται και μια γυναίκα η Άνιες , κάπως ιδιαίτερη σαν ξωτικό, σαν αερικό, σαν μάγισσα του δάσους. Την κυνηγάει και την διεκδικεί με τον τρόπο του, ερωτεύονται παρά την άρνηση των γονιών του Σαίξπηρ και κάνουν 3 παιδιά. Τα 2 τελευταία είναι δίδυμα, ζουν στο σπίτι τους, και παράλληλα ο Σαίξπηρ ξεκινάει την καριέρα του στο λογοτεχνικό κόσμο όσπου το χειρότερο δράμα που μπορεί να ζήσει ένας γονιός το ζουνε μαζί με την γυναίκα του. (προσπαθώ να μην κάνω spoiler). Εκεί ανατρέπονται όλα.

Είπα ξανά πιο πάνω ότι είναι η αγαπημένη μου ταινία για φέτος, με φωτογραφία υπέροχη, σενάριο πολύ δραματικό σαν αυτά τα σωστά αμερικάνικα κρατούνται όμως έναν Ευρωπαϊκό αέρα στον τρόπο που κυλάει η ιστορία, επίσης με τον Paul Mescal να παίζει τον διάσημο βρετανό συγγραφέα με ένα ιδιαίτερο, αλλά τόσο εσωτερικό και ωραίο τρόπο (με συγκίνησε) και τέλος αν και όλο το cast είναι πολύ καλό, αυτός που με «τρέλανε» με την ερμηνεία του όπως προείπα είναι το παιδί της παραπάνω φωτογραφίας που παίζει τον Hamlet, είναι εξαιρετικό.

Τι ωραίο συναισθηματικό σενάριο, πόσο όμορφο το φινάλε, μέσα στο θέατρο του Σαίξπηρ (δεν είναι το αληθινό του θέατρο στο Λονδίνο αλλά μια ρέπλικα), πόσο υπέροχα κλείνει η ταινία και δείχνει ότι η τέχνη βοηθάει τελικά να κλείσουν και οι πιο βαθιές ψυχικές πληγές. Mια ταινία για την απώλεια, το πένθος, την αγάπη, την φύση, τον χρόνο, τον έρωτα, την σκληρότητα της ζωής.

Είχα καιρό να δω ένα φινάλε τόσο λυτρωτικό και παράλληλα όμορφο που σε κάνει να χαμογελάς και να κλαις, με την σκηνοθέτη να επικεντρώνει στα βλέμματα όλων των ηθοποιών και κυρίως της Βuckley.

Δεν την είδα στον κινηματογράφο αλλά στο σπίτι. Αξίζει όμως να την δείτε στο cinema.

Trailer

Τα λέμε στα Oscar,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2025, Drama, Biography, Ηistory, Tragedy, IMDb 7.9/10

Η βαθμολογία μου: 9/10

#hamnet

Τι γίνεται ρε παιδιά? Mετά το τέλος των Mission Impossible movies πριν μερικούς μήνες, ήρθε και το τέλος μετά από χρόνια και της σειράς ταινιών τρόμου, The Conjuring.

Έφτασε λοιπόν η ώρα που το ζεύγος των ερευνητών παραφυσικών φαινομένων Εντ και Λορέιν Γουόρεν (Βέρα Φαρμίγκα,Πάτρικ Γουίλσον), να αναλαβει την τελευταία υπόθεσή του. Αυτήν τη φορά, όμως, το δαιμονικό πνεύμα που πρέπει να κατατροπώσουν διατηρεί μια εφιαλτική σύνδεση με το παρελθόν τους, την κόρη τους.

Μου άρεσε, με κράτησε, αλλά περίμενα κάτι καλύτερο. Δεν τρόμαξα όσο θα ήθελα και θα μπορούσε το σενάριο με τέτοιο ωραίο πρωταγωνιστιτικό δίδυμο, να ήταν καλύτερο. Αντί γι’ αυτό, μετατρέπεται σε μελόδραμα κάποιες φορές χάνει την πρωτοτυπία και το horror που είχαν οι παλιότερες ταινίες. Ακόμα και εκεί που κάνει κορύφωση η ταινία, περίμενα κάτι καλύτερο και πιο τρομακτικό.

Γενικά την προτείνω, αλλά πιστεύω δεν θα ενθουσιαστείτε.

Trailer

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

IMDb 6.2/10

My score: 6/10

Rotten Tomatoes audience score: 77%

#conjuring

 

To ευχαριστήθηκα το One Battle after Another, την σαρκαστική, μαύρη σουρεάλ κωμωδία με κοινωνικά και πολιτικά στοιχεία του Paul Thomas Anderson.

Ο Paul Thomas Anderson σκηνοθετεί μια χορταστική περιπέτεια, με τον Leonardo Di Caprio, που «πάνε» και οι 2 full για Oscar και με ερμηνείες που με ενθουσιάσανε και είχα καιρό να δω. Αρχικά του υπερταλαντούχου Sean Penn (αν και το τσιγαράκι στις Σφαίρες μου έκατσε κάπως), του Di Caprio φυσικά αλλά και του Benicio Del Toro με ωραία χημεία μεταξύ τους και με στις σενάριο που τους βοηθούσε να αναδείξουν τις ερμηνευτικές τους δυνατότητες.

Bασισμένο στο μυθιστόρημα του 1990 Vineland του Τόμας Πίντσον.

Τι ηθοποίος ο Penn, ο οποίος βυθίζεται ολοκληρωτικά στο ρόλο του παρανοϊκού σαδιστή, με το παραληρηματικό του παίξιμο. Έχει ένα εκπληκτικό φινάλε ο χαρακτήρας του και είναι τόσο γλοιώδης, κακός και σαδιστής όσο πρέπει για την ταινία.

Ο Di Caprio πάντα καλός, αν και δεν μου γέμισε το μάτι στο trailer, ήταν πολύ καλός στον αλλοπρόσαλλο ρόλο του πατέρα, πρώην αναρχικού που προσπαθεί να προστατέψει την κόρη του. Βγάζει όλη την ταινία σχεδόν με μια καρό ρόμπα και φυσικά κάνει κάτι εκφράσεις στο πρόσωπο του (κλασικός Di Caprio) ειδικά εκεί που μιλάει στο τηλέφωνο (θα καταλάβετε αν την έχετε δει) που γέλασα τόσο πολύ. Παίζει υπέροχα τον αδέξιο, λίγο αφελή, υπερπροστατευτικό μπαμπά και μπορώ να πω ότι έχει στιγμές που συγκινεί κιόλας.

Μου άρεσε η ταινία, έξυπνη, με κράτησε σχεδόν 3 ώρες, γέλασα, προβληματίστηκα σκεπτόμενος την κατάσταση που ζει ο πλανήτης, γιατί η ταινία αφήνει υπονοούμενα για κατάσταση μεταξύ Trump, συνόρων κτλ. Επίσης ξέχασα να αναφέρω ότι είχα καιρό να δω ένα γυναικείο χαρακτήρα, αυτό της Περφίντια Μπέβερλι Χιλς – μία ατσάλινα δυναμική αντάρτισσα, μία μαύρη υπερσεξουαλική γυναίκα. Η ερμηνεία της Τeyana Taylor καθηλωτική, άγρια, δυναμική, πολύ καλή. Πολύ έντονο παίξιμο αλλά τέριαζε με τον ρόλο της.

Η Chase Infiniti ως Willa, κόρη του Di Caprio στην ταινία , φέρνει την αντίθεση, την φρεσκάδα και την αθωότητα στην ταινία, έκανε το ντεμπούτο της αλλά δεν μπήκες στις υποψηφιότητες. Επίσης μου άρεσε.

Πήρε ήδη η Taylor σφαίρα Β γυναικείας ερμηνείας αλλά επίσης η ταινία πήρε σφαίρα καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας στην κατηγορία Drama, είναι υποψήφια για 13 βραβεία Oscar ανάμεσα τους ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου και άλλα. Στις σφαίρες είχε 9 υποψηφιότητες. Πιστεύω θα πάρει το Oscar σκηνοθεσίας ή ταινίας.

Story

Mε λίγα λόγια η πλοκή. Ένας πρώην ριζοσπάστης, ο Bob Ferguson, ζει απομονωμένος με την κόρη του Willa, ώσπου το παρελθόν επιστρέφει βίαια μέσα από διώξεις, μυστικές οργανώσεις και εμμονικούς αντιπάλους. Σχεδόν 3 ώρες μόνιμο κυνηγητό και αγωνία.

Trailer

Tα λέμε στα Oscar γιατί η ταινία θα πάρει αρκετά,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2025, drama, comedy, thriller, IMDb 7.7/10

Η βαθμολογία μου : 8.5/10

#onebattleafteranother

Δεν θυμάμαι αν έχω ξανασχολιάσει στο alexisreviewing το Stranger Things ξανά αλλά δεν θα ξεκινήσω με την 1η season απο το 2016 αυτό έλειπε.

Τι χαμό έκαναν όμως το 2016, οι αδελφοί Duffers που oύτε αυτοί, ούτε το Netflix περιμέναν να κάνουν την σειρά της δεκαετίας. Είχε από την αρχή αυτή η σειρά κάποια πράγματα που μας έκανε να την αγαπήσουμε, την Winona την πιο iconic φιγούρα των 80s και 90s, την παρέα και την φιλία 4 μικρών αγοριών στην αρχή αλλά και μετά μαζί με μερικά ακόμα παιδιά που μπήκανε στις επόμενες seasons, το δέσιμο των αγοριών και της Eleven, ένα τέρας που θέλει να καταστρέψει του πάντες, το τρόμο, την φαντασία, ένα 11χρονο κοριτσάκι με υπερφυσικές δυνάμεις και τέλος την νοσταλγία και την τέλεια ατμόσφαιρα των 80s. Είχε όλα εκείνα τα «νοσταλγικά» να κάνουν την σειρά παγκόσμιο χιτ ώστε να μιλάμε οι πάντες για μια δεκαετία για αυτήν. Το καταφέραν και θα μείνει στην ποπ κουλτούρα για πάντα, σαν τα Friends.

Πολλά γενικά είπα λοιπόν, ας σχολιάσω και την τελευταία season που βρε αδελφια Duffers γιατί περιμέναμε μια 3ετία? Κάπως με ξενέρωσε η αναμονή και ειδικά σε ένα series κόσμο που βγαίνουν τόσο σειρές και τελευταία αρκετά καλές.

Ακολουθούν spoilers!

Λοιπόν το Netflix μας έδωσε σε διαστήματα την σειρά, με 4 επεισόδια στην αρχή, χορταστικά σε διάρκεια, στην συνέχεια ακόμα 3 (πολύ πιο δυνατά σεναριακά και σε δράση) και με το τελευταίο 2 ωρο επεισόδιο του φινάλε να κυκλοφορεί την Πρωτοχρονιά. Τρελό marketing η σειρά πολλά εκατομμύρια δόθηκαν αλλά της άξιζε και ειδικά με τα λεφτά που έβγαλε 10 χρόνια το Netflix.

Τα πρώτα επεισόδια αρκετά χλιαρά, λίγο κουραστικά και κάπως σεναριακά να κυλάνε όλα γρήγορα σαν να θέλουν να τελειώσουν γρήγορα την σειρά.Οkay είχαν ωραίες στιγμές οι χαρακτήρες μέσα στα πρώτα επεισόδια. Η Εleven μετά από εκπαίδευση κατεβαίνει στο upside down για να κάνει χαμό, ο Will νιώθει κάπως (στο φινάλε των πρώτων 4 επεισοδίων επιτέλους ναι, ναι δείχνει τις δυνάμεις του και τα κάνει όλα @@τανα). Παράλληλα έχουμε την εμφάνιση του πιο iconic χαρακτήρα της τελευταίας season του Derek Turnbow ο οποίος τρολάρει και «την λέει» ακόμα και στον Vecna . Tέλος να πω ότι φυσικά όλοι οι χαρακτήρες χωρίζονται σε διάφορα μέτωπα μέσα στο upside down και στο Hawkins με σκοπό να «τελειώσουν» τον Vecna με top ρόλους που τα δίνουν όλα όπως της μαμάς τoυ Mike αλλά και της Holly (σας αναφέρω μετά ποια είναι η Holly).

Αυτά που με ενθουσιάσαν σε όλη την season ήταν το CGI ειδικά του upsidedown στο φινάλε, το πως ολοκληρώθηκε ο αποκεφαλισμός του Vecna από την πιο δυνατή σκηνή της σειράς ,ναι από την «μάνα» την Winona και με flashback όλων όσων σκότωσε ο Vecna. Γενικά το φινάλε ήταν αυτό που ήθελα, με ικανοποίησε, δεν έκανε κοιλιά, ολοκλήρωσε σωστά σχεδόν όλες τις ιστορίες όλων των χαρακτήρων, είχε και δυναμικό και παράλληλα αναμενόμενο με την καλή έννοια φινάλε και τέλος σε αφήνει με ένα υπονοούμενο ότι δεν πεθαίνει η Eleven και ότι όλα μπορεί να είναι μια ψεύτικη εικόνα που πιστεύω θα βοηθήσει πάντα να συζητείται η σειρά και το φινάλε αν και εγώ πιστεύω ότι με τον θάνατο της Eleven , έκλεισε πάντα κάθε είδος πύλης και φυσικά μου άρεσε που «τελειώνε» έτσι η ιστορία της.

Να πω και τι δεν μου άρεσε?

Στις τελευταίες season η Winona ήταν αδιάφορη σεναριακά και με κάπως  διεκπεραιωτικό χαρακτήρα, αλλά και στην τελευταία το ίδιο συμβαίνει και με τον David Harbour o oποίος έχει ελάχιστες σκηνές. Επίσης, πολύ γρήγορη η μάχη του φινάλε, που ήταν τα Demogorgon, που ήταν η δράση στην πιο βασική σκηνή του θανάτου το Vecna και το Νοοβόρου. Μου έλειψε που δεν ξέρουμε τι έγινε με τον κεντρικό κακό γιατί απέκτησε αυτές τις δυνάμεις και πως από την βαλίτσα, από κάτι εξωγήινο κατάφερε να γίνει ένα «χαρισματικό» παιδί. Ναι υπάρχει musical που δειχνει την ιστορία του Vecna και ετοιμάζουν spin off αλλά έπρεπε σε όλους εμάς που βλέπαμε την σειρά να μας δείξουν πιο πολλά. Επίσης οι τέσσερεις, Nancy , Robin, Emerson και Jonathan γιατί έτσι στο τέλος? Με διαφορετικές ζωές προχωράνε και με ένα φινάλε κάπως περίεργο και αδιάφορο για τον κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά.

Eπίσης η Linda Hamilton παίζει την νέα κακιά που κυνηγάει την Eleven, μέσα από το upside down αλλά ο ρόλος της αδιάφορος και το φινάλε του χαρακτήρα της ανούσιο, δεν «εκμεταλλεύτηκαν» το όνομα της ούτε και τον ρόλο της.

Ξέχασα να σας πω ότι μου άρεσε η Holly, αδερφή του Mike και της Nancy, η οποία βρίσκεται πια στο mindscape του Vecna, ο οποίος εμφανίζεται σε αυτήν καθώς και σε άλλα παιδιά ως Mr. Whatsit/Henry για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Το κοριτσάκι κλέβει την παραστάση και παίζει και πιο πολύ σε διάρκεια στην τελευταία season από τους βασικούς πρωταγωνιστές.

Δεν με ενόχλησε το επεισόδιο αφιερωμένο στο coming out του Will (Νοah Schnapp), που ξέραμε ότι είναι gay και από την προηγούμενη season αλλά γιατι να αφιερώσουν σεναριακά ένα τόσο σημαντικό επεισόδιο σε κάτι τέτοιο? Θα μου πεις γιατί το coming out έγινε στα 80ς και τότε ήταν ακόμα πιο δύσκολο και σημαντικό από το σήμερα αλλά και πάλι θα μπορούσε να ήταν στην αρχή της season και όχι σε ενα βασικό επεισόδιο, αυτό πριν το φινάλε.

Τέλος αν και η Max (Sadie Sink) φαινόταν ότι θα πεθάνει και δεν φοβήθηκαν η Duffers brothers από την προήγουμενη season να το κάνουν, να την «σκοτώσουν» τελικά την ξαναεμφανίζουν, την κάνουν να ξυπνάει στο τέλος αλλά ενώ μου αρέσει η ηθοποιός (πιο πολύ από όλους) και νιώθω ότι θα πάει μπροστά στην καριέρα, σαν ρόλος στα τελευταία επεισόδια οι σεναριογράφοι τα κάνουν όλα γρήγορα, ακόμα και η ορκομωσία της στο φινάλε δεν εξηγείται (ενώ ήταν 2 χρόνια σε κώμα).

Story (όσο πιο σύντομα μπορώ)

O Hopper εξερευνά το Upside Down, και οι υπόλοιποι προσπαθούν να βοηθήσουν σε αυτή την αποστολή, παράλληλα με τα διάφορα προσωπικά τους θέματα που ξέρουμε, ο Jonathan βρίσκεται σε στασιμότητα με τη Nancy , ο Dustin θρηνεί τον Eddie και έχει μπλέξει με τους bullies του σχολείου και ο Lucas επισκέπτεται τη Max στο νοσοκομείο με την ελπίδα κάποια στιγμή να ξυπνήσει από το κώμα. Η στρατηγός που ερμηνεύει η Linda Hamilton καταδιώκει την Eleven και παράλληλα όλοι ξέρουμε τι κάνουν, να σκοτώσουν τον Vecna ενώ έχει πάρει και άλλα παιδιά στο upside down και ειδικά την Holly που κλέβει την παράσταση.

Το φινάλε κλείνει τέλεια, συγκινητικό, γλυκό με τα παιδιά να παίζουν D&D, με εικόνες από την ζωή τους στο μέλλον και με μια σκηνή ακριβώς όπως ξεκίνησε.

Ήταν από τις πιο καλές σειρές που έχω δει, θα λείψει.

Τrailer

Τα λέμε,

Αλεξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2025, Netflix, Drama, Mystery, Scifi IMDb last season 8/10

H βαθμολογία μου για last season: 7.5/10

#strangerthings #netflix

Πόσο σχόλια, πόσες αναλύσεις για την ταινία Καποδίστριας. Έχουν ειπωθεί και γραφτεί τόσα πολλά από τις 25 δεκεμβρίου που βγήκε η ταινία. Aλλά πολύ σωστά και χωρίς «κακίες» και άλλα χωρίς λόγο.

Λοιπόν πήγα ανήμερα που λέτε την πρωτοχρονιά να δω την ταινία σε ένα γεμάτο σινεμά, με ένα κομμάτι του κοινού να χειροκροτεί στο φινάλε και ένα άλλο μουδιασμένο να «κράζει» την ταινία.

Εγώ είμαι από αυτούς τους μουδιασμένους και χωρίς καμία διάθεση να κράξω απλά να γράψω κάποιες σκέψεις μου.

Δεν περίμενα να δω μια τόσο μέτρια ταινία σχεδόν πρόχειρη και ερασιτεχνική, για ένα τόσο σπουδαίο ‘Ελληνα, έναν σπουδαίο κυβερνήτη και από έναν σκηνοθέτη βραβευμένο τον Σμαραγδή που δεν είναι βέβαια από τους αγαπημένους μου αλλά έχει κάνει πολύ καλές ταινίες, σπουδαίες παραγωγές και ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα.

Αυτή την φορά όμως η ταινία ήταν πρόχειρη, οι ερμηνείες των περισσοτέρων ηθοποιών ερασιτεχνικές σαν να μην είχαν κάνει την παραμικρή πρόβα, με ένα μονότονο soundtrack από τον Μίνο Μάτσα, με ιστορικά λάθη, με την εικόνα της Παναγίας (spoiler) σχεδόν αστεία στον τρόπο που παρουσιάστηκε, σαν όρομα στον Καποδίστρια. Κρίμα που το λέω αλλά έτσι ήταν (τον ρόλο το έπαιζε και απόγονος του Καποδίστρια), με φωτογραφία πολύ λάθος, με πλάνα μόνιμα τα ίδια, με παύσεις χωρίς λόγο, με μια γενική προχειρότητα. Το χειρότερο νομίζω ηταν το σενάριο, πρόχειρο και απλό. Αυτά που διάβαζα στην ιστορία του Λυκείου στο σχολείο για τον Καποδίστρια ήταν πιο συγκροτημένα και με περισσότερη συνοχή.

Καταλαβαίνω την δυσκολία της παραγωγής και την εύρεση χρημάτων αλλά δεν έπρεπε να διαφημιστεί σαν μια επική ταινία αν τελικά δεν είναι.

Τέλος πολύ λάθος επιλογές του για τους ρόλους των Κοτζαμπάσηδων ο Κοντογιαννίδης και ο Ιατρόπουλος. Καλοί ηθοποιοί αλλά δεν τους πήγαιναν οι ρόλοι.

Αυτό που μου άρεσε είναι ο πρωταγωνιστής Αντώνης Μυριαγκός έπαιζε όμορφα, ήρεμα, διαβασμένος για το ρόλο του, με μια εικόνα πολύ κοντά στον Καποδίστρια που ξέρουμε Επίσης, πολύ καλός ο Fynbar Lynch. και γενικά όλοι οι ξένοι ηθοποιοί.

Ο Σμαραγδής φημίζεται για τις «αγιογραφίες» που κάνει και για τα έντονα πατριωτικά στοιχεία των ταινιών του αλλά εδώ δεν μου άρεσε η προσπάθεια του. Σαρώνει όμως η ταινία και οι κινηματογράφοι είναι γεμάτοι και μπράβο.

Story

Η ταινία αφηγείται την ζωή του Καποδίστρια και της διπλωματικής εργασίας του αρχικά στη Ρωσία και μετά στην Ελβετία (με μικρά φλας μπακ στη νεανική ηλικία και παράλληλα μας δίνει ελάχιστα στοιχεία για την προσωπική του ζωή), μέχρι και τη συμμετοχή του στον εθνοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821, τη θέση του επικεφαλής του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και τέλος τη δολοφονία του.

Trailer

Tα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2025, Drama, Biography ,Greek, IMDb 6.4/10

Η βαθμολογία μου: 4.5/10

#kapodistrias